Kriochirurgia zmian skórnych
Zabieg polega na miejscowym zamrażaniu odpowiednio zakwalifikowanych zmian skórnych ciekłym azotem o temperaturze około −196°C. O możliwości wykonania zabiegu decyduje dermatolog po ocenie zmiany.
Co można leczyć ciekłym azotem?
Najczęstsze przykłady. Metodę dobiera lekarz po rozpoznaniu rodzaju zmiany.
Brodawki wirusowe
Kurzajki, m.in. na dłoniach i stopach. Niekiedy konieczne jest powtórzenie zabiegu.
Brodawki łojotokowe
Wybrane łagodne zmiany naskórka, po potwierdzeniu rozpoznania.
Rogowacenie słoneczne
Wybrane zmiany związane z uszkodzeniem skóry promieniowaniem UV.
Wybrane włókniaki
Niewielkie włókniaki miękkie, jeśli lekarz uzna zamrażanie za właściwą metodę.
Jak wygląda kriochirurgia?
Ocena zmiany
Dermatolog rozpoznaje zmianę i sprawdza, czy nadaje się do zamrażania.
Zamrażanie
Ciekły azot jest aplikowany miejscowo. Czas i liczba cykli zależą od rodzaju zmiany.
Gojenie i kontrola
Skóra goi się stopniowo. Lekarz przekazuje zalecenia i ustala potrzebę kontroli lub kolejnego zabiegu.
Przed zabiegiem i po nim
Przed zabiegiem
- Nie jest zwykle wymagane szczególne przygotowanie skóry.
- Powiedz lekarzowi o nadwrażliwości na zimno, problemach z krążeniem i gojeniem ran.
- Przekaż informacje o przyjmowanych lekach i wcześniejszym leczeniu zmiany.
Po zabiegu
- Możliwe są ból, zaczerwienienie, obrzęk, pęcherz lub strupek.
- Nie przebijaj pęcherzy ani nie zdrapuj strupków. Pielęgnuj miejsce zgodnie z zaleceniami lekarza.
- Chroń gojącą się skórę przed urazami i słońcem. Przy ropnym wycieku, nasilającym się bólu lub gorączce skontaktuj się z lekarzem.
Nie każdą zmianę można zamrażać.
Zmiany podejrzane o nowotwór lub wymagające badania histopatologicznego nie powinny być niszczone bez odpowiedniej diagnostyki.
Przeciwwskazaniami lub powodami do dodatkowej ostrożności mogą być m.in. nadwrażliwość na zimno, choroba Raynauda i zaburzenia gojenia. Po zabiegu możliwe są przebarwienia, odbarwienia lub blizny.